Cesarka rodzinna?

W Polsce cięciem cesarskim kończy się jedna trzecia porodów. Ojciec nie może być na sali operacyjnej, a matka często nie dostaje dziecka. Pierwsze karmienie odbywa się po paru godzinach. Konsekwencje psychologiczne dla matki, szczególnie kiedy nie była to cesarka planowa, są ogromne. Wielogodzinny wysiłek porodowy nie kończy się nagrodą w postaci dziecka. Ból rozstania, niewiedza na temat tego, gdzie dziecko przebywa, pozostaną w jej wspomnieniach na wiele lat. Do tego dochodzą często problemy z karmieniem piersią, jako że odruch ssania u malca jest najsilniejszy w pierwszej godzinie po porodzie. Odporność dziecka się obniża, bo nie dostaje ono siary – pierwszego pokarmu bogatego w unikalne przeciwciała. Z braku kontaktu „skóra do skóry” z matką (lub ojcem) nie zostaje ono zasiedlone „domowymi” bakteriami tylko bakteriami szpitalnymi.

Sytuacja ta na szczęście powoli się zmienia i są szpitale, gdzie tata (lub doula) dostaje dziecko na pierś, tak by złagodzić jego stres. Dziecko jest często także przykładane do twarzy matki. Potem jednak znika w korytarzu szpitalnym.

A tak niewiele trzeba, by cesarka stała się wydarzeniem bardziej ludzkim, zbliżonym do porodu naturalnego, dającym nowej rodzinie lepszy start we wspólne życie. Jest to tak naprawdę tylko kwestia zmiany utartych schematów i pewnej elastyczności ze strony personelu.

Poniżej przytaczam tekst przetłumaczony ze strony The Birthing Tree (za zgodą) na temat tego, czym jest cesarka rodzinna.

„Nowe podejście do porodu poprzez cesarskie cięcie to cesarka skoncentrowana na matce i dziecku, zwana też „naturalną cesarką”. Podejście to zakłada mniejszy nacisk na tradycyjne rytuały chirurgiczne, a większy na stworzenie warunków do wczesnego kontaktu pomiędzy matką i rodziną a dzieckiem. Cesarka skupiona na matce i dziecku celebruje ten jedyny w swoim rodzaju moment porodu i wspiera rodzącą się między matką a dzieckiem więź.

Szpital i personel mogą sprawić, że taka subtelniejsza wersja cesarki będzie miała miejsce poprzez poniższe działania:

  • przygotowanie matki do porodu poprzez spokojną muzykę lub video. Zachęcamy matkę i jej rodzinę do wybrania takiej muzyki która będzie ich uspokajać na sali operacyjnej.
  • dostosowanie sposobu podania znieczulenia do późniejszego kontaktu „skóra do skóry” i wczesnego rozpoczęcia karmienia piersią. By to osiągnąć, należy uwolnić dominującą rękę matki i jej klatkę piersiową poprzez umieszczenie pulsoksymetru, wenflonu i mankietu do mierzenia ciśnienia na niedominującej ręce matki.
  • umieszczenie przewodów echokardiogramu na plecach matki lub na boku, tak by umożliwić wczesne położenie dziecka na klatce piersiowej matki.
  • zastosowanie delikatnej techniki chirurgicznej, takiej, która zmniejsza cięcie, jak na przykład metodą Misgav Ladach.
  • przezroczyste osłonki pomagające matce widzieć poród, a jeśli nie są dostępne, obniżenie zasłony tak, by matka widziała jak rodzi się główka
  • dla kobiety, która chce rodzić z doulą, należy rozważyć możliwość obecności douli na sali operacyjnej wraz z innymi osobami wspierającymi kobietę
  • niech poród odbywa się wolniej. Główkę należy wyjąć powoli, a ciało dziecka niech zostanie na chwilę w macicy
  • zaplanowanie natychmiastowego kontaktu „skóra do skóry”. Od razu należy przenieść dziecko na klatkę piersiową matki. Opuszczenie zasłon chirurgicznych przed porodem usprawni ten proces. Jeżeli z jakiegoś powodu kontakt „skóra do skóry” z matką nie jest możliwy, niech tę rolę przejmie ojciec.
  • zachęcanie do rozpoczęcia karmienia jeszcze w trakcie operacji. Wczesny kontakt ust noworodka z sutkiem matki wiąże się z lepszymi początkami i dłuższym karmieniem piersią. Karmienie piersią powinno się rozpocząć tak szybko, jak to tylko możliwe po porodzie, najlepiej w ciągu pierwszej godziny życia dziecka. Ważenie, mierzenie i rutynowe zabiegi mogą mieć miejsce po pierwszym karmieniu.
  • Niech matka i dziecko będą razem. Zamiast rozdzielać matkę i dziecko podczas przenoszenia jej na salę pooperacyjną niech matka trzyma dziecko na piersi podczas transportu.Jeśli wiesz, że z medycznych powodów czeka Cię cesarka, porozmawiaj ze swoją położną czy lekarzem o powyższych opcjach podczas porodu.”

https://www.facebook.com/TheBirthingTreeDoula/

 Oto przykład cesarki rodzinnej. Poród Benjamina Isajaha.
A oto jak reaguje maluszek na kontakt ze skórą matki po cesarce:
Reklamy